CONVERSATION
ในชีวิตประจำวัน ไงๆ ก็คงหนีไม่พ้นการคุยโทรศัพท์ ถึงแม้ว่าทุกวันนี้ โทรศัพท์จะไม่ได้เป็นแค่โทรศัพท์อีกแล้วก็เถอะ (จำไม่ได้ว่าใครบอกแฮะ แต่ที่แน่ ๆ ผมรู้สึกว่ามันใช้ยากขึ้นกว่าเดิมเยอะ แถมมีลักษณะแบบว่าเป็นสิ่งเสพติดอีกต่างหาก) แต่การวัฒนธรรมการคุยโทรศัพท์ก็ยังมีรูปแบบไม่ต่างไปจากเดิมกันสักเท่าไหร่
ก่อนอื่นเลย ก็คงต้องมาหัดตัวเลขกันก่อนแล้วกันครับ การบอกเบอร์โทรศัพท์ในภาษาจีนก็มีลักษณะไม่ต่างจากภาษาอื่น ๆ นั่นก็คือ การบอกเรียงเลขทีละตัว ไม่บอกเป็นหลักหมื่นหลักพัน ทีนี้เรามาดูตัวเลขจาก ศูนย์ถึงเก้า กันครับว่าเรียกว่าอะไรกันบ้าง
一 yī, 二 èr,三 sān,四 sì,五 wǔ
六 lìu,七 qī,八 bā, 九 jǐu ,十 shí
แต่การบอกเบอร์โทรจะมีเงื่อนไขก็คือว่า เลขหนึ่ง เราจะไม่เรียกว่า อิ๊ แต่จะเปลี่ยนเป็น เยา แทน เนื่องจากว่า เลขหนึ่ง กับ เลขเจ็ด ออกเสียงใกล้เคียงกันมาก บางครั้งอาจทำให้เกิดการเข้าใจผิดกันได้นะครับ เลยต้องเปลี่ยนเสียงกันหน่อย
ทีนี้ลองมาดูรูปแบบการคุยโทรศัพท์กัน
喂 wéi "เหวย" มีความหมายเท่ากับ ฮัลโหล นั่นแหละครับ
你 / 您是 ..吗? nǐ / nín shì...ma? "หนี่/หนิน ซื่อ ........มา" ประโยคนี้ใช้เพื่อถามว่าที่นั่นใช่ที่ ๆ เราต้องการติดต่อหรือเปล่า ซึ่งนอกจากชื่อสถานที่แล้ว เราสามารถใส่ชื่อคนได้ด้วย หรือถ้าจะให้ง่ายกว่านี้ก็ ขึ้นต้นด้วยชื่อ สถานที่หรือชื่อคน แล้วตามด้วยคำว่า 吗 ma "มา" ก็เหมือนกัน
是 / 不是 shì / bù shì "ซรื่อ / ปู๋ซรื่อ" เมื่อถามประโยคข้างต้นไป เราก็อาจจะได้ยินคำตอบหนึ่งในสองคำนี้ ถ้าหากว่าเขาบอกมาเป็นอันแรกก็แปลว่าโทรมาถูกที่แล้ว แต่ถ้าเป็นคำหลังก็แสดงว่าโทรผิด
对不起 duì bu qǐ "ตุ้ยปู้ฉี่" ถ้าโทรผิด ตามมารยาทก็ขอโทษสักนิดแล้วอาจตามด้วย 我打错了 wǒ dǎ cuò le "หว่อต่าชั่วเลย" เพื่อบอกว่า "ผมโทรผิดแล้ว" แต่หากว่าถูกต้องแล้วก็ดูข้างล่างต่อไปเลยครับ
ทีนี้เมื่อโทรถูกที่แล้วก็ต้องมีการหาคนที่เราต้องการคุยด้วยเราสามารถพูดได้ดังนี้ครับ
请找一下 .. qǐng zhǎo yī xià "ฉิง เจ่า อิ๋ เซี่ย ............." ประโยคนี้ หมายถึงการให้ช่วยตามคนที่เราต้องการคุยด้วยมารับสาย
แต่ถ้าหากเป็นการหาคนที่อยู่ในห้องพักในโรงแรมหรือในหอพัก ก็ให้ใส่ เบอร์ห้องลงไปก่อน แล้วตามด้วยคำว่า เตอ แล้วถึงใส่ชื่อคน ๆ นั้นลงไป
นอกจากนี้คุณอาจจะบอกโอเปอเรตอร์แบบนี้ก็ได้ครับ 请转.... qǐngzhuǎn ฉิง จ่วน...... ซึ่งแปลว่า ช่วยต่อสายไปยัง........
ถ้าหากเจอแล้ว อยากคุยอะไรหรือมีธุระปะปังอะไรก็คุยไปตามสะดวกนะครับ แต่ถ้าหากว่าคนที่คุณอยากคุยด้วยไม่อยู่ คุณอาจจะเจอประโยคต่อไปนี้
他不在,你有事吗? tā bù zài, nǐ yǒu shì ma? เขาไม่อยู่ เธอมีธุระอะไรมั๊ย?
ถ้าหากเจอกรณีนี้ก็ขึ้นอยู่กับเราว่าเราอยากจะฝากเรื่องไว้มั๊ย ถ้าต้องการก็พูดต่อไปนี้เลยครับ
请转告 qǐng zhuǎn gào ฉิง จ่วน เก้า... ช่วยบอกเขาด้วยว่า......
แต่ถ้าไม่ ก็อาจจะบอกว่าจะโทรมาใหม่ด้วยประโยคต่อไปนี้ 没关系,等一会儿我再给他打个电话。méi guān xi, děng yī huìr wǒ zǎi gěi tā dǎ gè diàn huà "เหมยกวานซี เติ่งอิ๊หุยร์ หว่อไจ้เก่ยทาต่าเก้อเตี้ยนฮั้ว"
ส่วนวิธีที่ง่ายที่สุด ก็อาจจะบอก 谢谢 xiè xie "เซี่ย เซี่ย" ขอบคุณ แล้ววางหูไปเลย แต่ถ้าจะให้ดีก็เพิ่มประโยคนี้พ่วงท้ายไปด้วย 麻烦你了 má fán nǐ le "หมาฝานหนี่เลอ" หมายถึง รบกวนคุณแล้ว นั่นเอง