GRAMMAR
เนื่องจากคำกริยาในภาษาจีน ไม่มีการผันรูปตามกาลเวลาอย่างภาษาอังกฤษ ดังนั้นการจะบอกว่า เรื่องนั้นเคยเกิดมาแล้ว กำลังจะเกิดขึ้น หรือ จะเกิดขึ้นในอนาคต โดยส่วนใหญ่ เรามักจะใช้ คำบอกเวลาเป็นตัวช่วย ซึ่งโดยปกติคำบอกเวลาพวกนี้เราจะวางไว้หน้าประโยค เช่น
|
明天我去北京。 míng tiān wǒ qǜ běi jīng ฉันจะไปปักกิ่งพรุ่งนี้ |
|
现在他去北京。 xiàn zài tā qǜ běi jīng ตอนนี้เขาไปปักกิ่ง |
|
去年我们常常去北京。 qǜ nián wǒ men cháng cháng qǜ běi jīng ปีที่แล้ว
พวกเราไปปักกิ่งกันบ่อย ๆ |
จากตัวอย่างที่เห็นเราจะพบว่าในภาษาไทย คำบอกเวลาเราสามารถวางไว้ได้ทั้งต้นและท้ายประโยค แต่ในภาษาจีนเราจะไม่วางไว้ท้ายประโยคเด็ดขาดนะครับ สำหรับคำแสดงเวลาในภาษาจีนเราสามารถวางได้ที่ต้นประโยคหรือหลังประธานของประโยค ซึ่งความหมายก็จะยังคงเดิม แต่โดยส่วนใหญ่มักจะวางไว้ต้นประโยคมากกว่าครับ
