OTHERS

ผมได้ทำการอ้างอิงจากหนังสือ complete list of simplified characters 1986 ซึ่งในหนังสือได้แบ่งตัวอักษรแบบย่อออกเป็นสามหมวด

ทีนี้เรามาทำความเข้าใจกับตัวอักษรภาษาจีนกันก่อนเล็กน้อยนะครับ

ในตัวอักษรภาษาจีนนั้นบางทีก็อาจจะเป็นตัวอักษรตัวเดียวโดดๆ แต่บางคำก็เป็นคำที่เกิดจากการนำเอาตัวอักษรหลายๆตัวมารวมเข้าด้วยกัน(ผมขอเรียกว่าคำประสมแล้วกันนะครับเพื่อความสะดวก) เพราะฉะนั้น ซึ่งในภาษาจีนนั้นคำที่มีลักษณะนี้ จะแบ่งออกได้เป็น สองส่วน คือ ส่วนที่เรียกว่า เพียนผัง และ ส่วนที่เรียกว่า ปู้โส่ว ส่วนที่เรียกว่า ปู้โส่ว นั้นคือส่วนที่จัดเป็นรากศัพท์ที่สามารถบ่งถึงลักษณะของคำศัพท์นั้นๆมามีความหมายเกี่ยวข้องกับอะไร ในขณะที่ เพียนผัง ก็จะเป็นอีกส่วนหนึ่งที่จะเป็นตัวควบคุมลักษณะของเสียง สำหรับเรื่องนี้เราจะมาดูกันอีกทีในหมวดที่ 3 ของบทนี้กันนะครับ

หมวดที่ 1. ตัวย่อที่ไม่สามารถนำไปประกอบกับคำอื่นได้ นอกจากเป็นตัวยืนของมันตัวเดี่ยวๆ เช่น คำว่า "er2"=ลูกชาย จะมีตัวย่อเป็นตัวของมันเองเท่านั้น ไม่สามารถนำไปใช้ในการประกอบคำกับคำอื่นๆได้ ซึ่งกลุ่มคำในหมวดนี้มีทั้งสิ้น 350 คำ

หากสังเกตดูที่ ประสมคำ(เต็ม)และ ประสม(คำย่อ) จะพบว่าไม่มีความต่างทั้งนี้เนื่องจากตัว er2 มีรูปตัวอักษรแบบย่อแต่ไม่สามารถนำไปประสมกับคำอื่นได้นั่นเอง

หมวดที่ 2. คือตัวย่อที่สามารถใช้ได้ทั้งรูปแบบตัวโดด หรือใช้ประกอบกับคำอื่นๆได้ ในหมวดนี้ยังแบ่งย่อยออกได้อีก 2 ประเภท

1.จะมีทั้งหมด 132 ตัวอักษร ซึ่งสามารถนำไปใช้ได้ทั้ง 2 รูปแบบคือทั้งเป็นตัวโดดและตัวประกอบ เช่นคำว่า "dong1"=ตะวันออก

2.จะมี 14 ตัวอักษร ซึ่งสามารถเป็นได้เพียงตัวประกอบอักษรเท่านั้น ไม่สามารถนำไปใช้โดดๆได้ เช่นคำว่า "yan2"=ภาษา

สังเกตจากตัวอย่างจะพบว่าคำว่า yan2 นี้ ทั้งตัวเต็มและตัวย่อเขียนเหมือนกันในเวลาที่เป็นตัวอักษรตัวเดียว แต่เมื่อนำไปประสมกับคำอื่น แล้ว ตัว yan2 นี้กลับสามารถมีรูปแบบย่อได้

หมวดที่ 3. จะเป็นบรรดาตัวประสมทั้งหลาย ที่เกิดจากตัวอักษรแบบเดี่ยว กับ ตัวอักษรที่สามารถนำมาประสมคำได้ในหมวดที่ 2 มารวมกันได้เป็นคำใหม่ ซึ่งมีทั้งหมด 1,753 ตัวอักษร

คงจะพอสังเกตได้ว่าในคำว่า feng3 ประกอบด้วยตัวอักษรสองตัวคือ yan2 กับ feng1 ซึ่งตัวอักษรทั้งสองตัวสามารถย่อได้ทั้งคู่ ( yan2 จัดเป็น เพียนผัง ส่วน feng1 จัดเป็น ปู้โส่ว ตามที่ได้อธิบายไว้แล้วข้างต้นนะครับ)

วิธีวิเคราะห์เรื่องของตัวอักษรย่อและตัวอักษรแบบเต็ม เราแบ่งออกได้เป็น 5 หมวดย่อยนะครับ

1. ตัวย่อในหมวดนี้จะเป็นตัวประสมโดยที่ตัวย่อจะไปแทนที่ตัวดั้งเดิม หรือพูดง่ายๆว่าตัวอักษรที่ซับซ้อนและยุ่งยากจะถูกแทนด้วยตัวอักษรที่ง่ายกว่า ซึ่งในกรณีนี้ ตัวอักษรที่คุมเสียงมักจะเป็นตัวที่โดนแทนที่ เช่นคำว่า "yue3"=กุญแจ

2. ตัวย่อในหมวดที่สองจะเกิดจากการนำเพียงแค่บางส่วนของตัวอักษรเดิมมาใช้แทนตัวอักษรทั้งหมด แต่บางครั้งตัวอักษรนั้นอาจจะมีการตกแต่งเล็กน้อยให้ต่างออกไป เช่นคำว่า "xi2" ที่แปลว่า เรียน

3.ในหมวดที่ 3 ตัวย่อจะเกิดจากตัวอักษรแบบหวัดหรือ"เฉ่าจื้อร์"ซึ่งจะถูกนำมาใช้เป็นต้นแบบของตัวอักษรย่อที่ชัดเจนและง่ายขึ้น แต่ก็จะมีเพียงไม่กี่ตัวอักษรที่มีลักษณะการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ เช่นคำว่า "shu1"=หนังสือ

4.ตัวย่อในหมวดที่ 4 นี้เกิดจากการนำเอาคำที่มีเสียงเหมือนกันแต่เขียนง่ายกว่าเข้าไปแทนที่คำที่มีลักษณะการเขียนที่ซับซ้อน เช่นคำว่า"hou4"ที่แปลว่าข้างหลังจะถูกย่อโดยการใช้คำว่า "hou4"ที่แปลว่าจักรพรรดินีแทน

5.ในหมวดที่ 5 คำย่อพวกนี้จะเป็นการสร้างคำใหม่ขึ้นมาโดยเฉพาะ เช่นคำว่า "wan4"= หมื่น