พินยิน

PINYIN

สวัสดีครับ ก่อนที่จะเริ่มต้นเข้าสู่การเรียนรู้ภาษาจีน เราคงต้องมาทำความรู้จักกับ "PinYin" หรือว่า "พินยิน" กันก่อน "PinYin" หมายถึงสัญลักษณ์หรือตัวอักษรภาษาอังกฤษที่เรานำมาใช้เพื่อการสะกดคำ ถ้าเทียบเป็นภาษาไทยคงไม่ต่างจากสระและพยัญชนะในบ้านเรา เพียงแต่ว่า "PinYin" จะไม่นำมาใช้ทั้งในภาษาพูดและเขียน แต่จะใช้เพียงแค่ในกรณีของการสะกดคำเพื่อออกเสียงเท่านั้น ตัวอย่าง เช่น

        pinyin=wén

ตอนนี้คงพอจะเข้าใจแล้วนะครับว่า"PinYin" คืออะไร แต่เนื่องจากพินยินทั้งหมดมีค่อนข้างเยอะหากอธิบายตอนนี้อาจจะจำไม่ไหว ผมจึงจะให้เข้าไปดูทีละบท ซึ่งเราจะค่อยๆทำความเข้าใจกับมันทีละน้อยกัน นอกจากนี้ถ้าสังเกตจะเห็นว่า บนอักษรภาษาอังกฤษ จะมีเส้นขีดอยู่ อันนั้นเป็นเส้นกำหนดโทนเสียง ซึ่งจะมีทั้งหมด 4 โทนเสียง ซึ่งจะมีสัญลักษณ์ดังต่อไปนี้

ˉ   ˊ  ˇ  ˋ

สัญลักษณ์ตัวแรก เป็นเสียงธรรมดา เทียบกับภาษาไทยก็คือเสียงสามัญนั่นเอง ส่วนสัญลักษณ์ตัวที่ 2 เทียบแล้วก็คงเป็นเสียงจัตวา ส่วนสัญลักษณ์ที่ 3 เทียบได้เท่ากับเสียงเอกในภาษาไทย และสัญลักษณ์ที่ 4 เทียบได้เท่ากับเสียงโท ในภาษาไทย สมมุติว่า เราเจอ "PinYin" คำว่า "มา" เมื่อผันเสียงตามหลักภาษาจีน ก็จะสามารถผันเสียงได้ดังต่อไปนี้ "มา หมา หม่า ม่า"

เอาละครับทีนี้เราก็คงพร้อมที่จะทำความรู้จักกับภาษาจีนแล้ว เข้าไปเริ่มเรียนกันได้เลยครับ ตั้งแต่บทที่ 1-15 ได้เลย จะมีอธิบายอย่างละเอียดให้แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะเทียบเสียงเป็นภาษาไทยไม่ได้นะครับ เพราะคุณสามารถคลิ๊กที่ pinyinแต่ละตัวเพื่อฟังเสียงได้เลยครับ ส่วนใครที่ใจร้อนอยากรู้ว่าพิงอินมีอะไรบ้างก็เข้าไปที่สรุปพินอินได้เลยครับ

PINYIN

เนื้อหาทั้งหมดประกอบด้วย

บทที่ 1 [a o e i u ü][b p m f d t n l]

บทที่ 2 [ai ei ao ou][g k h]

บทที่ 3 [an en ang eng ong]

บทที่ 4 [zh ch sh r]

บทที่ 5 [ทบทวน]

บทที่ 6 [ia ie iao iou(iu)][j q x]

บทที่ 7 [ian in  iang ing  iong üe üan ün]

บทที่ 8 [z c s]

บทที่ 9 [ua uo uai uei(ui) uan uen(un) uang ueng er]

บทที่ 10 [ทบทวน]