我对天空说

ผมพูดกับท้องฟ้า

记忆原来都堆在云里了

ความทรงจำดั่งเมฆที่ทับซ้อนกัน

常常告诉我忘了些什么

คอยย้ำเตือนเสมอไม่ให้ผมลืมเลือน

所以每一次想见你

ทุกครั้งที่ผมอยากพบกับคุณ

你就落下来了

คุณก็จะลงมาเจอผมเสมอ

爱情是渐渐变了样子的

ความรักที่ค่อย ๆ จืดจางลง

束手无策的我向前走

ผมได้แต่เดินต่อไปอย่างสิ้นหนทาง

一天一天拭写掉了

ทุก ๆวัน ได้แต่ลบทิ้ง

我们从前的快乐

ความสุขในอดีตที่เราเคยมี

但是

แต่ผม

我还是做同样的梦

ยังคงฝันซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น

思念握住你的手

ยังคงคิดถึงมือของคุณที่ผมเคยกุมไว้

我的右边座位现在空空荡荡

ที่นั่งด้านขวาของผมทุกวันนี้ว่างเปล่า

假装你还是我的

ได้แต่หลอกตัวเองว่าเรายังเป็นเช่นเคย

我对天空说你是真的爱我

ผมบอกกับท้องฟ้าว่าคุณนั้นรักจริง

我喜欢的人之后忘记了我

แต่แท้แล้วคุณกลับลืมผมเสียสิ้น

回忆他一滴一滴

ความทรงจำ แต่ละหยาดหยด

从天上慢慢降落

ที่ค่อย ๆ ล่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า

好像说孩子你别难过

เหมือนจะบอกว่าเด็กน้อยจงอย่าเสียใจ

我对天空说你是那么温柔

ผมบอกกับท้องฟ้าว่า คุณช่างแสนอบอุ่น

我深爱的人现在抱着谁呢

แต่ตอนนี้คนที่ผมรักกำลังโอบกอดใครอยู่

雨滴他一次一次

หยาดฝนแต่ละหยด

送走了一些寂寞

อาจชะล้างความเงียบเหงาให้จากไป

可是带不走那天你说一句

แต่ก็ไม่อาจชะเอาคำพูดของคุณในวันนั้น

我爱你

ฉันรักคุณ

可是带不走你说我爱你

ไม่อาจล้างคำรักของคุณให้เลือนไปจากใจ